atlantis
@kelimeterbiyecisi
my thoughts turned into the words and connected each others with poetic way
51 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
telif hakkını aldığım ilk şiirim (ol)Bana Ait
sen,
kör bıçağını kalbim için
biledin
ben,
kalan vaktimi
seni yazarak geçirdim
ölmek diledim kendimi bulmazken senden
göz yaşlarıma eşlik etti gök yaşları
ama toprağım kupkuru kaldı
yazdıklarımı ritimle okusaydın
son dinlediğin şarkı olacaktım
bak
bıçak bilendikçe sonu geldi işaretlerin
şimdi baştan bak
o işaretler sayesinde araftayım
bir harf bile olamazken kelime istedin benden
bende inanmayı bıraktım
vadettiğin güller yeni günü tanımadan soldu
taze güllerin arasında ilk solan yüzüm oldu.
Reklam
Bir gök'yüzü güneşe siper etti kendini
Gözlerim kamaştı ama ses etmedim
Taşlı yollar üzerinde 6 ayak sesi
İleriye basıp geriye doğru gittim
şimdi taşların tozları silindi ayaklarımdan
güneş, o günkü gibi parlamadı hiç yüzüme
sonraları fark ettim
kamaştıranın kimliğini
ve hâlâ korkudan taktığı gözlüğün rengini
aptal diyologların ve eski bir şarkının peşinde
kelimeler sakladım
mavi rengi o günden beri hiç giymedim
güneşin tepede olduğu o günün tarihini
hangi takvimde arasam bulamadım
şimdi eski renkleri görmek için hangi hapı içmeliyim?
Bulvar
Yayınlanmamış bir hikayeden alıntı;
"Senden yana duyulmayacak kadar eskidiğimde, beni hatırlamaya devam eder misin?"
Bulvar1K
Çok sevdiğim bir yazarın yayınlanmamış bir hikayesinden...
Alıntı;
Gel demek işe yaramıyordu demek ki. Gel demek bir küfür, bir yok oluş sancısıydı kadın için.
Şimdi ben gel fiilini bütün zamanlara ve bütün kişilere çeksem çekebildiğim kadar, neye yarar ki?
Gel kelimesi, hatırladığım ömür parçasında sarf ettiğim en zor ama en içten sözdü oysa. Sessizliğin kollarında yeni bir dil öğrenmek, yeni bir çare keşfetmek mümkün değil. Şimdi gitmekten başka bir yol yok önümde.