Kimseye ama kimseye inanmıyorum, güvenmiyorum. Çünkü maskelerin ardında saklıyız her birimiz. Hepimizin içinden bir başkası çıkıyor ve her yeni yüzümüzle, tıpkı Matruşkalar gibi, biraz daha küçülüyoruz.”
“Bir gün dostun olan,yarın düşmanın olmuyor mu? Bir gün ömürünü verdiğini, yarın buruşturup atmıyor musun?
Bunca sene kaç kere değişti önceliklerin,kaç kere değişti telefon rehberin. Sen hangi sendin şimdi hangi sensin.
Yarın hangi sen olucaksın”..
Sana, Bana, Vatanıma, Ülkemin İnsanlarına Dair Erdem Bayazıt
Bir gün dönüp bakınca düş kırıklarına,
Anlarsın ki, yarım kalmış dualar gibiyiz.
Yitirmişiz bir şeyleri,
Belki bir sevdayı, belki bir inancı,
Belki de bir ülkeyi…
Bir yerlerde yüreklerimiz üşüyor,
Bir yerlerde ellerimiz,
Bir yerlerde yüzümüz soluyor.
Bir yerlerde biz eksiliyoruz,
Biz eksildikçe, bir yerlerde bir şeyler çoğalıyor.
Bir gün anlarsın,
Bir ülke gibi sevmeyi,
Bir insan gibi özlemeyi,
Bir çocuk gibi inanmayı unuttuğumuzu…
Ve biz unutunca,
Bir ülke yalnız kalıyor,
Bir ülke düşüyor düşlerimizden.