İspanyolca bir sözcük var: “Duende”.
İnsanın sanat, Flamenko ya da doğa yoluyla olsun, yaşamın görkemli özüyle, trajedisi ve güzelliğiyle gerçek bir bağlantı kurabildiği andaki his…
Her gün, her an yeni bir evrene giriyoruz. Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor, kendimizi başkalarıyla ve kendizimin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.
Ruhunda sükunete kavuşmak ve mutlu olmak isteyen insanlar inanmalı ve iman etmelidir ama hakikatin peşindeki insanlar iç huzurundan vazgeçip yaşamlarını bu sorgulamaya adamak zorundadır.