Öznur

Evren bana unutamayacağımı söylüyordu. Eğer aşk gerçekse o zaman aşkın yalan olduğunu. Bir zamanlar mutlu olduğumu, o sırada mutlu olduğumu ama sonsuza kadar mutlu olamayacağımı. Çünkü benim hikâyemin bu olmadığını. Hikâyelerimin bile bana ait olmadığını. Belki de hiçbir zaman olmadıklarını.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Sanırım nihayet esprili yazım ve mutlu son vaadimle insanlara söylediğim yalanları anlıyordum. Onlara onların istisna olduğunun sözünü veriyordum. Ne zaman Amelia'yla Jackson'ı tekrar bir araya getirmek için Word dökümanımdaki yanıp sönen imlece baksam tek görebildiğim ekrandaki yansımamdı. Bir yalancının yansıması. Tek geceliğine -tek bir anlığına- bilgisayar ekranımdaki yansımada gördüğüm kız olmamak istiyordum. Geri dönmek istiyordum. Dünyanın bir yerinde gerçek aşk beni bekliyormuş gibi davranmak istiyordum. Uzay ve zamanın ayırdığı ruhlar, tek bir öpücüğün gücüyle çarparak birleşebilecekmiş gibi davranmak istiyordum. İmkansız olan erişilmez değilmiş gibi. Benim için degil. Benzerin benzeri çağırdığı bir dünyada gerçek, şiddetli ve sadık aşk varmış... ve ben artık kaide değilmişim gibi. İstisnaymışım gibi.
Çünkü hikâyelerdeki aşk sadece şanslı azınlık için gerçekti, annemle babam gibi. Onlar istisnaydı, kaidenin kendisi değildi. Bu nadirdi ve gelip geçiciydi. Aşk kaybolurken sizi bomboş bırakan anlık bir yükselişti ve hayatınızın geri kalanını o hissi kovalayarak geçiriyordunuz. Gerçek olamayacak kadar iyi bir sahte anıydı ve "Büyük Romantik Jestler ve Mutlu Sonlar"a inanarak kendimi çok uzun süre kandırmıştım. Onlar benim için yazılmamıştı. Ben istisna değildim. Ben kaideydim.
HER GÜZEL HiKÂYEDE BiRKAÇ sır gizlidir. En azından bana böyle söylendi. Bazen bu sırlar aşk hakkındadır, aile hakkındadır, cinayet hakkındadır, bazıları o kadar önemsizdir ki pek sır gibi bile gelmezler ama onları saklayan insanlar için çok önemlidirler. Her insanın bir sırrı vardır. Her sırrın da bir hikâyesi. Üstelik benim aklımda her hikâyenin mutlu bir sonu vardır.