R.
@kendince_
5 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Günlerdir dişini fırçalamıyor, yüzünü bile yıkamıyor, yemek yediği tabakları üst üste yığıyor, hastalığına lanetler yağdırıp bir yandan da yalnızlık ve içindeki derin boşluğun verdiği yalnızca var olma hissinin acısı içini kemiriyordu. Ama insan bütün bunlardan ölmüyordu da...
Reklam
Birçok şey öğrendiniz, onları yaşamak için kullanabilirsiniz artık. Hayat yeniden başlıyor.
" Aşk onun için artık kızamığa, çiçeğe, sıtmaya tutulmak gibi bir şeydi; aklına gelince ürperiyordu."
"Duvak, portakal çiçekleri, aşk... Bunlar güzel ama para nerede? Ey aşkın meşru ve temiz mutluluğu! Demek seni de satın almak gerek ?"
"Yalnız kafanızla yazmak istiyorsunuz. Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir, sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir."