Aradaki zaman boyunca, intikam arzusuyla yanıp tutuşuyorsan ânı yaşayamazsın; olan hayatına olur. Bence iyileşmen, başkalarının kötü olmasına bağlıysa hiçbir zaman iyileşemezsin.
Birinden yardım istemenin bazen ona iyilik yapmak olduğunu fark ettim bugün. Birinden bir şeyler istemek hep zor olmuştur benim için; ona muhtaçmışım, ona yük oluyormuşum gibi hissederim. Geçen gün birinden bir şey istemek durumunda kaldım ve bu isteğim neticesinde karşı tarafın çok mutlu olduğunu fark ettim. Mutluydu, çünkü onun yardımına ihtiyacım olduğu için kendisinin hâlâ bu dünyaya ve insanlara verebilecek değerli şeyleri olduğunu hissediyordu.
"Hiç kimse doğduğu yerde peygamber olarak kabul edilmez," diye bir cümle duydum. Sonra peygamber hikâyelerini hatırlamaya çalıştım. Çoğu peygamber kendi ailesi tarafından bile kabul görmemişti. Kabul görenlerin büyük bir kısmı ise doğduğu yerden başka bir yere göç etmiş ve sonrasında hak ettikleri saygıyı görmüştü. Sen de sahip olduğun yeteneklerin takdir görmediğini, hak ettiğin yerde olmadığını düşünüyorsan belki de göç etme zamanın gelmiştir. Göç bazen fiziksel bazen de psikolojik anlamda olur. Fiziksel göç bir yerden başka bir yere gitmekken psikolojik göç bir bakış açısından başka bakış açısına geçmek şeklinde olabilir.