kerimd
@kerimdd
Senin bahçende yağmurla ezilmiş güller ne güzeldiler... Ben onların ateş kırmızısı renklerinden kaçtımdı. Fakat seni unutamadım...
Reklam
Hazin'in eli elinde, karşısında bekleyen ölüme artık inanmadan bakıyordu. Evet bir köyceğizde Hazin'le tıpkı şimdiki gibi el ele, birbirini severek, ağaçların yeşil gölgelerinde ne mesut yaşayacaklarıdı!
Neyir bu mesut rüyasını, üç gün sonra büyük bir servi ağacının gölgesindeki mezarına kadar götürdü!
Senin yanında o kadar ehemmiyetsizdim ki sen bana darılmadın bile!
Kalbinde derin bir özlemle güneşe baktı. Gideceği karanlıklara kadar götürmek için onun nurlarıyla gözlerini doldurmak istedi, belki bir daha duyacak vaktim olmaz diye kuşların seslerini dinledi...
Unutmak! Allah'ın insanlara en büyük bağışı değil şüphesiz, en büyük cezasıdır.
Reklam