Ama kesilmekten kurtardığım köy ormanlarının yakınlarından geçerken, ya da kendi ellerimle yetiştirdiğim genç bir fidanlığın hışırdadığını işittiğimde, iklimin biraz da bizim irademize bağlı olduğunu ve eğer insanoğlu bir yıl sonra mutlu olacaksa, bunda benim de biraz payım olacağın biliyorum. Bir kayın fidanı dikip de nasıl yeşerdiğini, rüzgarda nasıl salındığını gördüğümde, içim gurula doluyor.
Zaten yaşam dediğimiz şeyin kendisi de öylesine sıkıcı, aptalca ve4 kirli ki...
Yutuyor insanı. Çevren tuhaf kişilerle dolu, baştan aşağı tuhaf kişilerle. Onlarla birkaç yıl birlikte yaşayınca da, farkına varmadan tuhaflaşıyorsun sen de. Kaçınılmaz bir yazgı bu.