Kerem Kimyon
@kerimyon
5000 yılında başını topraktan çıkaran bir köstebeğin gönül rahatlığıyla saptadığına göre:
Ağaçlar yine ağaçtılar.
Kargalar yine gak gak edip duruyordu.
Ve köpekler işerken yine bir bacaklarını kaldırıyordu.
Balıklar ve yıldızlar,
yosun ve deniz
ve sinekler:
hepsi eskisi gibiydi.
Ve bazen...
bazen bir insana da rastlandığı oluyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İpek bir gecelik ya da bir bülbül feryadı karşısında tam kendimizi unutmuşken korku birden yakamıza yapışıyor. Birden öksürdüğü duyuluyor bir yerlerde. Ve korku da yakamıza yapışmaya görsün, para etmiyor çelik miğferler. Ne evler ne sevgililer ne içkiler para ediyor ne de çelik miğferler.
İnsansın sen, beynin zürafa yalnızlığında, sonsuz uzunluktaki boynunun yukarısında bir yerdedir. Ve kimse tam olarak bilmez nerededir kalbin.
Ve sevgi, kan rengindeki sevgi gecelerde bekliyor bizi. Bazen acı veriyor. Ve söyledikleri yalan, hep yalan söyledikleri. Ama biz varımız yoğumuzla yine de seviyoruz.
Beni bu yaratıkla yalnız bıraktılar sonunda, ama hayır, yalnız bırakmakla kalmadılar, bir hücreye de tıktılar, her şeyden çok korktuğum bu yaratıkla, kendi kendimle.