Sevdiğimin sevinmesine sevinir, onun üzülmesine üzülürdüm. O korktuğunda benim de içim titrerdi. Sevdiğimi “canım” sayardım. O, korku ve endişeyle uykusuz kalırken, bitmek-tükenmek bilmeyen gecelerde çaresizce kıvranırken ben uyuyamazdım, onun kıvranışlarını ruhumda hissederdim.