Vaktinde veremediğimiz kırıp geçici yanıtları kulağıma fısıldayan şeytanın yüzünden içim içimi yiyerek döndüm eve , öfkemi ne okuma yumuşatmıştı ne de müzik .
Benim kuşağımın hayatta açgözlülüğü öğrenen gençleri , gelecekle ilgili hayallerini bedenen de ruhen de unutmuşlardı , taki sonunda gerçekler geleceğin onların hayal ettikleri gibi olmadığını onlara öğretene ve nostaljiyi keşfedene kadar .