Aman Tanrım! Nedir bu boşluk! Göğsümde duyduğum bu korkunç boşluk! İkide bir kendi kendime şöyle diyorum: Çok değil bir kere, yalnız bir kere onu kollarımla sararak bağrıma basabilsem, oh o zaman bütün bu boşluk dolacak sanırım…
Boş bir kafa her şeye tahammül eder! Boş bir kafa! Bu söz nasıl oldu da kalemimin ucuna geldi. Gülüyorum, heyhat! Ben biraz olsun öyle olabilseydim dünyanın en bahtiyar adamı olurdum.