Sevgi, başka bir kişiyi, kişiliğinin en iç özünde kavramanın tek yoludur. Sevmediği sürece, kimse başka birinin cevherinin bütününün farkına varamaz. Sevgiyle birlikte, sevdiği kişide esas özellikleri, hususiyetleri görme yetisi edinir ve hatta daha fazlasını, onun içerisindeki potansiyeli görür, henüz gerçeğe dönüşmemiş ama yine de gerçekleştirilmesi gereken içsel yeteneği... Dahası sevgisiyle birlikte, seven kişi sevdiği kişinin bu potansiyelleri gerçeğe dönüştürmesine olanak sağlar. Ne olabileceğine ve ne olması gerektiği konusunda onun farkına varmasını sağlarken, bu imkanlarının gerçekleşmesini temin eder.
Bir toplumu değiştirmek açısından yasalar, kanunlar önemli... Ama toplumun yasa ve yönetmelik çıkararak değişeceğini beklemek saflıktır. Değişim için her bir anne babanın, her bir öğretmenin, her bir üniversite öğrencisinin, yani her bir vatandaşın önce kendisiyle sohbet edilecek bir gelişmişliğe ulaşması lazım.