HK.

İnsanlar Allah için yaşadıklarını söyleyip, onun söylediklerini yapmaya çalışsalar da günlük hayatın içinde unutuyorlardı her şeyi. Kalpten hissetmedikçe sözleri okumanın ne anlamı var ki diye geçirdi içinden. Önemli olan onları ta yüreğinde hissedip ona göre yaşamaktı. 
Reklam
“însan okumalı ki öğrensin. Hayatta bilgiden daha kıymetli bir şey yoktur hiç.”
İbn Arabi boşuna dememişti, “Vücut Hak, zihin halktır,” diye.
“En-nevmu ahi’l-mevt” dedi fısıltıyla. Uyku ölümün kardeşiydi. İnsanlar her gece ölüp, sabahleyin kıyamet olup haşir ve neşir olurlardı.
Zira bana dokunmayan yılan bin yaşasın diyerek haksızlıklar karşısında susanlar gün gelir ödenecek bedeli paylaşmak zorunda kalırlardı.
Reklam