Tatar Çölü, varoluşumuzu anlamlı kılmaya çabamızın öyküsü galiba.
Hepimiz Giovanni gibi potansiyelini açığa çıkarmak için bekleyen subay misaliyiz.
Onun işlevi savaşmaksa, seninki görülmek,benimki anlaşılmak,ötekinin keşfedilmek vs.
En zoru da yazgısının diğerleri gibi olduğunu kabul edebilmek galiba Giovanni için.
Bir bakmış yıllar su gibi akıp gitmiş; ha bugün ha yarın inanıyorum bir şey olacak ve hayatım değişecek beklentileriyle.
Var olmanın dayanılmaz hafifliğine dayanma oyunlarımız olsa gerek tüm bunlar.
Okunmalı,sevgiler...