“Göğsümde şiddetle duyduğum bu boşluk! Ah, nedir bu korkunç boşluk! Durup durup kendi kendime, onu bir kere, yalnız bir kere bağrıma basabilsem; bütün bu boşluk dolacak diyorum.”
Sonra da böyle bir şeyin hiçbir zaman olmayacağını, insanların asla değişmeyeceğini, onları değiştirebilecek güçte birisinin olmadığını ve bunun için emek harcamaya değmeyeceğini anladım!