busra b
@kimdedikim
öğretmen
lisans
Erzurum
Erzurum, 10 Ağustos
43 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Uzun zamandır okuduğum en güzel kitaplardan birisiydi. Öncelikle romanının başlangıcı ne okuyorum dedirttirdi bana. Sarsıcı bir hikaye ile başladı ama biraz da böyle bir hikaye mi okuyacağım dedirtti bana. Yazarı tanımıyordum ama Ketebe Yayınları’ndan çıktığı için okumaya devam etmem gerektiğini düşündüm. Sonra kitap bambaşka bir yere evrildi ve bir an İhsan Oktay Anar okuyorum sandım. Kesinlikle çok güzeldi çok akıcıydı heyecanlandırıyordu hikayesi. Normalde çok uzun sürer okumalarım ama ilk defa bir kitabı elime aldığım gibi 100 sayfa okudum. Hatta bir hafta kadar ara verdim çünkü hemen bitmesini istemedim ama böyle meraktan da içim içimi kemiriyor acaba ne oldu ne olacak dedim. Yazarın diğer kitaplarını da merak ettim. İnşallah tekrara düşen bir yazar değildir tekrar okumak istiyorum.
Birinin acısını dinlerken, dalgınlığımmızın sebebi anlatanın perişanlığına duyduğumuz merhamet değil, aynı acıyla muhatap olmamız halinde ne yapacağımızı düşünmemizdir..
Yaradan’ın nezdinde kimsenin üvey kul olmadığını unuttuk. Cennet diye diye, huri diye diye, aşkı unuttuk! Allah’ın insanı yaratması başlı başına bir davetti zaten aşka…Bunu unuttuk. Yaradan’ı sevmek, onun yarattığı meczubu da, dilenciyi de, günahkarı da sevmek de mümkün olur. Bunu da unuttuk. Tüm yolların aynı yere çıktığını, çırpınıp dursak da ölümün duvarlarına aşamayacağımızı unuttuk.
“ ey derviş ne halden anladığın var
Ne hal hatır sorduğun…” Hâfız
Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar, boştur boş!
Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurup dağılan evrende
Bir nefes alacağın, o da boştur boş!”
Hâyyam