gamziş
@kiranw
her şeyi okumak istiyorum ʕ⁎̯͡⁎ʔ༄
Şu anda okuduğu kitap
SPOİLER
her şeyi bir kenara bırakıp kitabın son bölümündeki mantık hatasına odaklanabilir miyiz? jay sandığı çocuk bu kadınla aynı okulda değil mi? eve 16 yaşında olan birini gerçekten 30larında mı sandı? evli ve çocuklu?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
sinirliyim
yani üçüncü kitap mı geliyor iki kitaptır kazu mutlu olsun diye bekliyorum. SONUNU NİYE BÖYLE YAZIYOSUN? az üç beş sayfa daha at sonuna da allah allah. onun dışında her hikayede etkilendim güzel cümleler güzel kurgular vardı helal olsun bacım.
Bilemiyorum
kitap fuarında arkasını okudum, merak ettim ve satın aldım. hikaye güzeldi bence anlatım betimlemeler güzeldi tek sıkıntı biraz ipucu verebilirdi. bizi meraklandıracak daha çok detay ekleyebilirdi. ev perili sandım ya da evde başka birileri daha yaşıyo sandım ama yok bambaşka bi şeymiş işin özü. ben mi aşırı beklentiye girdim ya da yazar mı bizi kandırmak istedi anlamadım. uzun süre kitap okuyamadığımdan mıdır bilemicem ama karakterleri özledim. kitabın sonunda her şeyi yarım yamalak ve şans eseri öğrenmemiz beni biraz sinirlendirdi. ve son olarak; olan peter'a oldu maalesef.
6 Şubat 2024 ve bugünün Kiranı gelecekteki Kirana sesleniyor
kitabı beğendim ve sindire sindire okumak istedim. henüz böyle 200 sayfalık olsa bile kitapları bir kaç saatte bitirmek gibi bir seçenek göremiyorum kendimde. her kitap üzerine yoğunlaşmayı hak ediyor özellikle böyle önemli yazarların önemli kitapları. olabildiğince sindire sindire okudum ve fazla alıntı yaptığım bir kitap oldu. ilk 50 sayfa biraz süründürdü, Hakan Günday'a alışma süresi olarak gördüm tabi ki ben bunu. çünkü bu benim Hakan Günay'dan ilk kitabım.
gerçekten deha ile deliliğin arasında gittik. hepimizin bazı akşamlar yatmadan önce yaşadığı geçici düşünce tutulmalarının, birinin hayatının her şeyini oluşturduğunu ve böyle bir insanın nasıl bir yaşam süreceğini gördük diye düşünüyorum. zaman zaman okuduğum şeye şaşırdım, anlamlandıramadım, anlamlandırdım, heyecanlandım ve üzüldüm. sanki hayatla ilgili şeyleri metaforla anlatmış gibi geldi bana. yoğun bir kitaptı arada bir inceldiği de oldu hoşuma gitti benim >.<
puanlamayı nasıl yapacağımı bilemiyorum.
Sevgili okurlar değil de, sevgili gelecekteki halime inceleme;
Kitabı yüksek beklenti ve herkesin neden ağlayıp zırladığını merak ederek aldım. Kitabı okumaya iten tek şey "bu kadar üzücü olan ne olabilir, ne yaşandı?" düşünceleriydi. Tahmin ettiğim şeyler çıktı ,beterlerini de detaylı detaylı okumuş oldum. Kitabın bitmesine 300 sayfa kala çok sıkıldım çünkü sonları tahmin ediyordum ve beni meraklandıracak bir şey kalmamıştı. Dili çok akıcı olduğu ve kendini okuttuğu için bitirebildim ama bitirmem 1 ayımı aldı (sınav haftası, aile evine dönmek de kitap okumama ara verdirtti ne yazık ki)
Kitabı bana sevdiren şey, her ne kadar iyi sonlara bayılsam ve kötü bittiğini bildiğim kitaplardan uzak dursam da, hayata benzerliğini kaleme alabilmesiydi açıkçası. Umutlanmalar, hayal kırıklıkları, hele ki yaşamak istemeyen bir insanı yaşatmaya çalışırkenki o engeller o kadar tanıdık, o kadar yaşayarak okuttu ki devam etmem için merak etmeme gerek kalmadı. Meraklanmadan sırf duyguları yaşamak için okuttu bana kendini. Ama ben o yaşanan ufak mutluluk anlarını ufak umut yeşerten anları daha iyi okumak isterdim. Sayfalarca acıları okuduk ama mutlu kısımları yüzeysel geçtik gibi geldi bana. Böyle büyük mutluluk veren kısımları elbette derinden yaşadım ama küçük umut yeşerten şeyleri daha uzun uzun okuyabilirdik diye düşünüyorum.
Bu benim ilk yorum yaptığım kitap ve ilk puanlayacağım kitap