Oğuzhan Özkan
@kirikkanto
1015 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
"Artık ne arzum kaldı, ne de kinim. İçimdeki insanı yitirdim. Kaybolsun diye de bir yere bırakıverdim. Hayatta insan ya melek olmalı, ya doğru dürüst insan, ya da hayvan. Ben onlardan hiçbiri olmadım. Hayatım ebediyen kayboldu."
Sadık Hidayet
"Acaba bir baştan bir başa hayat; gülünç bir kıssa, inanılmaz ve ahmakça bir masal değil midir?"
Sadık Hidayet
"Kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna
bırakmak istiyordum. Unutmam mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gözlerim kapansaydı da azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gömülebilseydim, varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım."
Sadık Hidayet
“Bedenim de ruhum da daima bir çelişki halindeydi kalbimle. Aklım bana çıkışıyordu. Dağılan, çözülen bir yığın vardı ortada. Sanırım bu hep böyleydi; böyle olacağım ben.”
Sâdık Hidâyet
"Bense onun gözlerine muhtaçtım, bir bakışı yeterdi; felsefenin bütün müşküllerini, teolojinin bütün muammalarını çözmeme yeterdi. Bir bakışı diğer rumuz ve sırları alırdı benden, açardı."
Sâdık Hidâyet