kanlara bulanmış gökyüzü
nasıl da yavaş geliyor ölümü
batıya doğru çeviriyor yüzünü
geçti dokunuşun görüntünün sesin zamanı
bulunacak hiç bir şey kalmadı
toprağın altıda umutsuz şimdi
bitti pişmanlıkla dolu birgün
''Kendine bak - kendini hiçbir zaman anlamayacaksın. Çünkü kendini bir dizi tasarım içinde görüyorsun, sonunda da dağılıp gidiyor hepsi.''
Wittgenstein
Şimdiye kadar tasarladığım haliyle dünya, değerini yitiriyor, geçersizleşiyordu; gecenindi söz; dünyanın yerine gecenin karanlığı hüküm sürüyordu.
Sadık Hidayet