Başkalarının da büyük kararlarını almadan, bir yaşamın çok önemli bölümünü oynamadan önce, yalnızlığı gereksindiği gibi, yalnızlık ve yabancılıkla ağulanmış olan Mersault da, oyununa başlamadan önce dostluğa ve güvenliğe sığınmak, belli bir güven duymak istiyordu.
gücünün ve umutlarının en küçük parçalarını topluyor, onları yoğunlaştırıyor, gruplandırıyor kendi kendini ve bu arada gelecek yaşamını güçlendirmenin yoluna bakıyordu.
Kendini her şeyden, kendi ateşinden bile bunca uzakta hissedip, en iyi hazırlanılmış yaşamların tekeşinde saçmanın, bayağının bulunduğunu açık seçik bir biçimde hissedince, gözlerinin önünde bu odada, kuşku ve belirsizlikten doğan garip bir özgürlüğün utangaç, gizli yüzü yükseliyordu.