Derken müziğin aniden değiştiğini duyuyor: notalar neşeyle ve hızla akıyor, zekice birbiriyle tartışıyor. Piyanistin eli tuşlarda hızla ve kolayca dolaşıyor, başını karmakarışık ritim oyunlarıyla birlikte giderek daga hızlı, hafif hafif sallar görünüyor. Notalar şimdi daha büyük bir neşeyle, ışıldayarak karanlıkta yükseliyor, birbirini kovalatan hafif adımların sesini andırıyor. Dinleyicilerin müziğin çevresine toplanan gergin ve heyecanlı sessizliği: Bu kendine özgü kısa bilinçlilik halini sessizlik içinde paylaşıyorlar. Anında dağılarak havaya karşın neredeyse fazla hızlı, neşeli, keskin melodik pasajı birlikte işitiyor, dinliyor, takip ediyorlar. Bunu bir saat boyunca hiç konuşmadan paylaşmak. Başka insanlarla burada, karanlıkta oturmak. Küçük bir deneyim, avuca sığacak, daha sonra bir cepte dokunulup düzeltilecek kadar küçük.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevmek ve sevgisinin kabul edilmesi, evet. Aslında gerçekten acı vericiydi onca basınçtan bir anda kurtulmak, sözcükleri yüksek sesle söylemek, onun da söylediğini duymak, onun tarafından sevilmek, bunlar öyle büyük ihtiyaçtı ki can yakmıştı. Katıksız bir mutluluk bile değildi duyduğu, güçlü ve akıl karıştırıcı bir biçimde pek çok başka duyguya karışan bir mutluluktu.