Ama görmezden gelmek sahip olduğumuz en büyük korkaklık, kulaklarımızı kapatmak edinebileceğimiz en büyük yanılgıydı.
Yirmi üç yıldır yaşıyorum ama insanın insanla derdi neydi, hala anlamıyordum.
Dünya tuhaf bir döngüye sahipti. Bir yanı gündüz, bir yanı geceydi. Sanki hayatımızın bir dönemi de öyleydi. Eğer gündüzü yaşıyorsanız, benim tavsiyem gece için hazırlık yapmaya başlamanızdı. Eğer karanlıkta kalmış gibi hissediyorsanız sabredecektiniz, güneş her an doğabilirdi. Bütün yazların ardından kışın geleceğiyle kendimi korkutsam da kışların sonunun da bahar olduğunu artık unutmamalıydım.
... bana kalırsa hiç kimse, hayatını bir ihtimale tutunarak yaşamamalıydı. Bir ihtimali düşleyip durarak ölüp gidemezdiniz. Sevdiğiniz birinin hayali bile olsa...
Kazanamayacağımı biliyorum, ben sadece küçük kızı geri istiyorum. Bu defa geleceğe değil, geçmişe gitmek için koşuyorum.
Neredesin?
Küçük kız, neredesin?
İçime sakladığım ama aslında ölen küçüklüğüm, sen neredesin?
Hangi arabanın altında bırakmıştı, onun cesedini?