‘Ben tek koşmak için yaratılmış bir atım. İşbirliğine ve ekip çalışmasına giremem. Hiçbir ülkeye, kişiye, arkadaş çevresine hatta kendi aileme tam bağlanamadım. Bu ilişkilerde daima bir mesafe kalmıştır. Kendime dönme, içime kapanma eğilimi giderek güçlendi. Bu tür soyutlama, kişiye acı çektirir. Ama başkalarının anlayış ve sempatisinden uzak kaldığıma pişman değilim. Kuşkusuz kaybım olmuştur. Buna karşılık, başkalarının ön yargılarından ve değerlendirmelerinden bağımsız kalabilme gibi bir kazancım var.’