Asking For It
Louise O’NeillYazar:
Louise O’Neill
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 48 dk.
Sayfa Sayısı:
346
Basım Tarihi:
3 Eylül 2015
Yayınevi:
Quercus Publishing
Orijinal Adı:
Asking For It
ISBN:
9781848664173
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kelimeleri bir araya getirmekte hiç bu kadar zorlanmamıştım
Söyleyecek çok fazla şey var ama benim söylemeye dilim varmıyor.
Kitabın ilk yarısı çok kötüydü. Tamamen ergence olaylar, yok sevgililer yok partiler, edebimin buraya yazmama izin vermediği şeyler ve +18 sahneler... Gerçekten ilk yarı kelimenin tam anlamıyla iğrençti. Karakterler, özellikle de baş karakterimiz Emma çok toksik ve iğrenç kişiliklere sahip karakterlerdi. Baş karakteri hiç sevemedim çünkü okuduğum en karakter yoksunu kitap karakteriydi. Başına gelen şeye üzüldüm, cümleleri düşünceleri kalbimi parçaladı ama yine de ona karşı kalbimde hiçbir şey hissetmiyorum. Kitapta sadece Bryan ve Conor karakterleri güzeldi zaten, onun dışında hepsi vasat.
Gelelim ikinci yarısına...
Öldüm, gerçekten öldüm. Bazen hemcinslerinin daha anlayışlı olması gerekirken Emma'ya söyledikleri şeyler için öldüm. Bazen Emma'nın babasının berbatlığı yüzünden öldüm. Ailesinin kızlarını desteklememesi yüzünden öldüm. Ama en çok da o son yüzünden öldüm. Mutlu son beklemeyin, ne de olsa biz kadınlar mutlu sonu asla göremiyoruz değil mi?
Toplumun düşünceleri o kadar üzücü ama o kadar da gerçekti ki... İnsanlar Emma'nın o şeyi hak ettiğini söylüyorlar. Böyle bir şey hak edilir mi? "Kızlar açık giyiniyor sonra da ağlıyorlar." Senin gözlerin üzerimden, ellerin bedenimden uzak dursun diye ben istediğimi giyemeyecek miyim?
Dediğim gibi mahvoldum, öldüm. Normalde kitap okurken çok üzüldüğümde aradan ne kadar zaman geçerse geçsin okuduğum şeyin gerçek olmadığına kendimi inandırdığım için kendimi toparlayabiliyorum. Ama bu kitabı atlatamayacağım çünkü dünyada binlerce kadının başına bu okuduklarımın gelmiş olduğunu biliyorum.
Tavsiye eder miyim bilmiyorum. Ama okumaya karar verirseniz sağlam bir psikolojiyle okuyun. Karakterimiz intihara meyilli, konu ağır. Herkes dayanamaz...
8/10
Kitabı bitirdiğim de tek hissettiğim kalbimin kırıldığı o kadar derinden hissettim ki kelimelerle anlatamam. Kadınların vücutları bir obje değil ve mağdur edilen kadınların ezilmesi bundan utanması hemcinsleri tarafından dışlanması ailesinden destek gorememesi ve bu utanctan dolayı tek kurtuluşun kendisinin bu dünyadan silinip gitmesi olduğunu dusunmesi o kadar acı ki. Asıl utanmasi gereken ve en büyük cezaları alması gereken ama almayan varlıkların (insan bile diyemiyorum) öyle yılışık öyle pişkin ve mağduru oynamaları bundan zevk almaları akıl alır gibi değil. Bir kiz annesi olarak bir kadın olarak öyle üzgünüm ki keşke daha güzel bir dünya da yaşayabilsek...
#tecavüz #rape·256 syf.·1000Kitap
10/10
2021 138. kitabı
Herkese selam. Kitabın konusu tecavüz ve mağduriyet yaşayan tarafın daima kadınlar olduğu gerçeği. Maalesef bu gerçek coğrafya tanımıyor. Ve bu durumda bile kadının kadına düşmanlık etmesi pes dedirtiyor. Louise O’Neill’ın da dediği gibi tecavüz ve rıza kavramları hakkında konuşmamız gerekmekte. Kurbanların mütemadiyen hayat tarzlarının eleştirilerek suçlanması, damgalanması, “sen istedin” kisvesi altında erkeklerin haklı konuma getirilmesi hakkında konuşmamız gerekmekte. “O zaten öyle bir kız” yaftasına sahip Emma karakterinin duygularını, kendine inanıldığını hissetmek, anlaşılmak ve destek görmek için verdiği mücadeleyi okumak beni çok duygulandırdı. Okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Herkese keyifli okumalar.
(Bu arada kitabın kapağını ilk gördüğümde açıkçası Kusursuzlar’ın devamı sanmıştım. Ancak arka kapak yazısını okuyunca konunun bambaşka olduğunu anladım. Nedense ben Kusursuzlar’ın bittiğini kabul edemiyorum. :) 
Sen İstedin Louise O’Neill
Puanlamam;
İlk üç puan emeğe verilmektedir.
4-Çok kötü
5-Kötü
6-Orta
7-İyi gibi gibi
8-İyi
9-Mükemmel
10-Daha ne olsun be!
Sen İstedin Louise O’Neill
Puanlamam;
İlk üç puan emeğe verilmektedir.
4-Çok kötü
5-Kötü
6-Orta
7-İyi gibi gibi
8-İyi
9-Mükemmel
10-Daha ne olsun be!
Emma O’Donovan on sekiz yaşında hayat dolu, güzel bir genç kız. Herkes ona imrenerek bakardı. Ta ki gittiği partide başına gelenlerden sonra... Parti sabahı ailesi onu evlerinin verandasındasında baygın halde bulmuştur. Emma gece başına neler geldi hatırlamıyordu. Sosyal medyaya düşen fotoğrafları gece neler yaşadığının kanıtıdır. Ve bu fotoğraf hayatı boyunca unutamayacağı fotoğraflardır. Emma'nın başına ne gelmişti? Bunları istemiş miydi? Yoksa bu rızası dışında gelişen olaylar mıydı?
Emma'nın başına gelenler çok sarsıcı olaylardır. Daha sonrasında yaşadıkları insanın içini parçalayacak türdendi. Hiç bir genç kız bunu haketmez.Okumayı düşünen arkadaşlar arka kapak yazısını okumasını tavsiye ederim. Çünkü herkese hitap eden bir kitap olduğunu düşünmüyorum
Öncelikle kitap istismara uğramış bir kızın psikolojisini anlatıyor. Kitabın en iyi yanı ana karakterin idealize edilmiş olmaması. Ben bu tarz kitapların böyle yazılmasını doğru buluyorum. Yani ana karakter bakire Meryem Ana değil, hataları olan gri bir insan. Eğer karakteri okuyan herkesin seveceği iyi bir kadın olarak yazarsan herkes ona acır. Ama ana karakter insanların gıcık olacağı birisi olarak yazılırsa şu ders çıkar. "Birini sevmesen bile onun için adalet arayabilmelisin." O yüzden kitabı okuduğunuzda ana karaktere olan sevginizi bir kenara bırakın ve onunla empati kurun. Zaten empati sevmediğimiz kişilere karşı kurulduğunda bir erdem olur.
Bir de bu tarz kitapların okur kitlesinin hep kadın olması bana saçma geliyor. Zaten içeriğinde pek çok kadının bildiği şeyler var. Ben erkeklerin kadınlarla empati kurabilmek için bu tarz kitapları okumaları gerektiğini düşünüyorum. Toplumun istismara bakış açısının değişmesi için bu tarz kitaplar gerekli.
Sanırım ben güçsüz kadınları sevmediğim için sevemedim bu kitabı, konu bakımından iyiydi aslında, kızlara büyük bir ders veriyordu ama yazar o kadar çok havada bıraktı ki sonunu, ayrıca kızın yaprak dökümü deki anne gibi aman ağzımızın tadı bozulmasın babında herkesle iyi olma çabası beni benden aldı.
Şimdiii, güzel ve farklı biraz da bir ders niteliğin de olabilecek bir kitap ile buradayım , Sen İstedin adlı kitabımız ..
Emma O’Donovan on sekiz yaşın da güzel mi güzel , arkadaşları tarafından sevilen , ailesi ile yaşayan mutlu bir genç kız .. Bir gün bir partiye katılıyor Emma dikkat çekici ve güzel bir kız olduğu için tüm gözler onun üzerinde arkadaşları ve herkes tarafından beğenilen birisi .. Fakat gecenin ilerleyen saatlerin de Emma’nın başına çok talihsiz çok berbat bir olay geliyor Emma istismara uğruyor ve evlerinin verandasına biri onu öylece bırakıyor yaralı , hırpalanmış kötü bir vaziyette .. Onu orada ailesi buluyor ne kadar kötü hissettiklerini tahmin edersiniz .. Maalesef , Emma hiçbir şey hatırlamıyor ne olduğunu , başına ne geldiğini , evlerinin verandasına nasıl geldiğini vs ve bu noktadan sonra hayatı farklı bir hal alıyor sosyal medya da linçlenen , asıl suçlunun Emma gibi gösterilmesi , kötü sözler , hakaretler , herkes tarafından dışlanan biri , onu sevdiğini düşündükleri arkadaşları tarafından yalnız bırakıldığı gibi ..
Galiba biraz fazla spoiler verdim ama bilmiyorum bu kitap bir çok şey göstermiş gibi oldu , bence okumalısınız size bu kitabı öneriyorum , tek sevmediğim tarafı kitabın sonuydu tam olarak anlamadığım bir şekilde bitti burasını da söylemeyeyim artık ️ Keyifli okumalar diliyorum
Tanıtım bülteninden de anlayacağınız üzere kitapta toplu tecavüze uğrayan ve rızası dışında çekişen fotoğrafları sosyal medyada yayınlanan bir kızın, Emma'nın hikayesini okuyoruz.
Emma, karakter olarak çok hırslı, egolu, ilgiyi kendi üzerinde tutmayı seven, girdiği her ortamda hep en dikkat çekici olmak isteyen biri. Hatta o kadar seviyor ki ilgi çekmeyi en yakın arkadaşlarından birinin sevgilisinin de ilgisini çekmeyi umuyor bir keresinde. Kız tam olarak bizim kitaplarda okuduğumuz o kötü karakterlerden diyebilirim. Yazarın Emma'yı bu şekilde tasarlamasının çok bariz bir sebebi var bence. Toplumda tecavüze uğramayı haketmeyen kadın profili diye iğrenç bir algı var. Emma'yı o profil dışına çıkararak bu iğrenç algıya kafa tutmuş resmen yazar. Benim kitapta en hoşuma giden şey buydu diyebilirim.
Emma, yaşadığı şeyin sonucunda alacağı tepkilerin, itham edileceği şeylerin o kadar bilincindeki yaşadığı şeyi kabul etmek bile istemiyor kız. Hiç olmamış gibi hayatına devam etmek istiyor ama ne insanlar buna izin veriyor ne de aslında Emma'nın içinde bulunduğu ruh hali buna müsait.
Olayların gelişme şekli ve kitabın sonu o kadar gerçek ki insan bitirdiğinde tüm o kabul edemediği sona rağmen Emma'yı anlayabiliyor.
İçeriğin ve işleniş şeklinin çok doğru olmasına rağmen ben kitabı sevmedim. Aslında kitaptan ziyade yazarın yazış şeklini sevmedim. Bir kitap değil de senaryo yazmış gibiydi. Sahneler arası geçiş kitaplarda olması gerektiği gibi yumuşak ve bağlantılı değildi. Bir paragrafta okulda olan bir olayı anlatırken bir sonraki paragrafta direk evde yaşanan bir olaya geçiyordu. Filmlerdeki sahne geçişleri gibiydi. Bu benim kitaba odaklanmama, içine girmeme engel oldu. Yazarın genel tarzı buymuş. O yüzden ben başka kitabını alacağımı sanmıyorum.
Bence yazar insanı duyguya
Anlattığı şey bakımından kıymetli bulduğum ama anlatımından nefret ettiğim bir kitap oldu. Çevirinin etkisi var mıdır bilmiyorum fakat açıkçası bitirmek için kendimi zorlamam gerekti. Ana karaktere kıl olalım diye elinden geleni yapmış bunun sebebini ikinci yarıda anlıyoruz fakat kendi özelimde karakterin gıcıklığı ile başına gelenleri değerlendirmem arasında bir bağlantı olmadı. Yazarın Kusursuzlar kitabından dolayı yine distopik bir kurgu beklemiştim fakat dram yazmış. Hayatın çok içinden bir konuyu çok da ilginç olmayan bir açıdan anlatmış bence. Bu konuyu daha çarpıcı ele alan kitaplar olduğundan eh bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Dilinin sıkıcılığıyla da birleşince konu önemsiz kalıyor zaten. Vasat bir kitap diyebiliriz. Bir önceki kitabından sonra hayal kırıklığına uğrattı açıkçası yazarımız.
Emma, güzel, başarılı ve hırslıdır. Birinin onu beğenmemesine, istediği şeye sahip olamamaya tahammülü yoktur. Güzelliğinden ötürü her şeyin en iyisine sadece onun layık olduğuna inanmaktadır. Başkalarının kendisi hakkında ne düşündüğüne saplantılıdır ama aynı zamanda sürekli bir kendini kanıtlama çabası içersindedir.
Bir gün sırf yapabildiğini, onların sandığı gibi biri olmadığını göstermek için bir şeyler içtiğinde işler hiç beklemediği bir yöne gider. Artık Emma, eskisi gibi herkesin gıpta ettiği o kız değildir. Mahremi en berbat şekilde ortaya serilmiştir ve Emma diğerleri tarafından iğrenç söylemlere maruz kalmak zorunda bırakılmıştır.
Daha önce okuduğum benzer kitaplardan farklı olarak şüpheliler olaydan sonra Emma’yı provake etmek amacıyla hiçbir şey yapmadı. Evet doğru duydunuz. Tehditler, avukatlarla köşeye sıkıştırmalar, okulda aşağılama... Artık aklınıza ne gelirse. Onlar bunu yapma gereği duymadılar çünkü onlar yerine bunu başkaları zaten gönüllü bir şekilde yaptı. Emma sosyal anlamda o kadar yüksekteydi ki, düşüşü birçok kişiye zevk verdi.
Kitabın ikinci yarısı olaydan bir yıl sonrasını anlatıyordu. Her geçen an ile birlikte Emma’nın yaşadıkları sizi daha da sarsıyor. Ailesinden destek görememesi, bedeninin artık onun olmaktan çıkması, sessiz çığlıkları... Emma’nın iç sesini, sayıklamalarını ve o fotoğrafların sürekli gözlerinin önüne gelmesi her defasında kalbimi kırdı. Emma’nın savaşacak gücü yok. Aynaya bakacak dahi gücü yok. Ve bu o kadar gerçekçiydi ki durup nefes alamadan devam ediyorsunuz.
Bana göre Emma’nın hatalı olduğu nokta başkalarının onun hakkında ne düşündüğüne dair takıntılı olmasıydı. Olaylardan önce Emma benmerkezci, kibirli, kıskanç, insanların statüsüne ve dış görünüşüne önem veren berbat bir arkadaştı. Ve ilk sayfadan itibaren
