Yazar:
Ayşe Yılmaz
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Gördüğüm en güzel düș, en korkunç uyanıştı Asaf. En karanlık gece; en aydınlık gündü. Üşüdüğüm en çetin kış, yandığım en sıcak yazdı."
Sanırım kitapta geçen bu cümle tüm kitabın özeti hükmünde. Zira varlık ve yokluk arasında yaşanan üzücü bir hayat. Kitap ilk başta pek sarmasa da oldukça ilginç bir konuya sahip. Sonunu biraz olsun tahmin etmiş olsamda kitap açısından mutlu son olmasa da benim açımdan güzel bitti. Sanıyorum ki okuduğum ilginç konular kategorisinde ilk sıralarda olacak bu kitap.
Kitapla ilgili söyleyeceğim o kadar şey var ama kelime bulamıyorum. Kitabın başı çok sıkıcıydı ve anlamadım diyebilirim. Ama Asaf ile tanıştığı andan itibaren çok ilgimi çekmeye başladı. Dedim bu nasıl aşk? Son 50 sayfaya geldim ve şunu fark ettim. Bir terslik var. Asaf'ın ne telefonu var, ne onu tanıyan var, ne de gören var. Eee bir de onunla sadece gece sabaha karşı görüştüğü ve kızın psikolojisi bir tık kötü olduğu düşünülürse sonunu tahmin etmem pek de zor olmadı. Ama ben bu derecede ters köşe olacağımı tahmin etmezdim. Sonunu pek beğenmedim. Onun dışında güzeldi.
Ateşbaz
Kitabın konusu çok ilginçti. Olaylar içerisinde bir yerlerde kırılma olacağını hissedip beklemekteydim ama beklediğimden daha büyük bir kırılma oldu. Urlada bir üzüm bahçesi sahibinin iki çocuğundan küçüğüydü Lâle. Ailesi ile yaşadığı olumsuzluklar sebebiyle ailesini terkedip 4 yıl sonra ailesinin yanına ziyaret için geri döndü. Orada öğrendikleri Lâle’nin bildiklerinden ve düşündüklerinden fazlaca farklıydı. Lâle’nin başına gelenlerin çoğunun özellikle Asaf’ın bir hayal olması beni büyük şaşkınlığa uğrattı. Birkaç olaydan şüphelensemde olayın çocukluğuna dayandığını öğrenmek bayağı değişikti… Çok güzeldi diyemem ama şaşırtıcıydı…
