Yazar:
Theophile Gautier
Çevirmen:
Kemal Ergezen
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Fantastik denince benim aklıma nedense watped tarzı kitaplar geliyor, hatta bu türü bazen küçümsüyorum. Edebi olmayışlarından, bana soyut ya da somut olarak birşey katmadıklarından sanırım. Fakat elimde öyle bir fantastik klasik var ki, hem edebi bir haz alacağınız, hem de mitolojiden, reenkarnasyona, Hindu inanışlarından Yunan tanrılarına kadar bir çok kavramın geçtiği, az bilinen bir eseri keşfedeceksiniz. Yazar Theophile Gauiter, aslında bir şair ve tiyatro metni yazarı, bu sebeple sanırım çok fazla betimleme yapıyor ve bir çok tiyatro eserine, şaire, yazara atıfta bulunuyor. Betimlemelerini yaparken teşbih sanatını da çok sık kullanıyor yazar fakat bu durum kitabın akıcılığını bozmuyor, aksine arttırıyor bana göre. Ayrıca Charles Baudelaire'ın Kötülük Çiçekleri adlı eserini Theophile Gauiter 'e ithaf ettiği söylenir.
Hindu ritüelleriyle bezenmiş bir ruh değiştirme hikayesi. Doğubatı Yayınları'na bu eseri Türkçe' ye kazandırdıkları için teşekkür ediyorum. Severek okudum.
#avatar #theophilegautier
Herkese merhaba uzun zamandır kitaplığımda bulunan ancak okumaya vakit bulabildiğim bir kitapla geldim size. Öncelikle yazardan biraz bahsetmek istiyorum. Yazar "sanat sanat içindir" akımın ilk temsilcilerindenmiş. Açıkçası ben de öyle düşünüyorum "sanat halk içindir" önermesini hiçbir zaman benimseyemedim. Yazar eserlerinde özellikle mistik dünyanın ögelerinden ve ruhlar aleminin zenginliğinden ustalıkla faydalanmış yani eserlerinde çoğunlukla fantastik ve korku öğelerini kullanmış. Ölümden sonra dirilme,doğaüstü ve okultizm sıklıkla bahsettiği konular arasında ki ben zaten biliyorsunuz okult üzerine ve ondan esinlenmiş kurgu edebiyatını okumayı seviyorum. Yine eserlerinde döngüsellilik denen şeyden varmış. Bu, bir eserinde bahsettiği bir mevzunun başka bir eserde yıllar sonra ortaya çıkması durumuymuş ve aslında biz Stephen King'in eserlerinde bunu çok fazla görüyoruz ve bu bir yazarı yetenekli kılan büyük bir şey. Hikayeye gelecek olursak, kahramanımız Octave aşırı hastadır ve ne yaptıysa düzelmemiştir en sonunda melankoli onu esir alır ve tek başına evinde dinlenmeye geri döner. Dr. Balthazar denen okültizm ile ilgilenen bir doktor ile görüşünce ruhunun bedeninden ayrıldığını ve sıra dışı bir vaka olduğunu öğrenir. Aslında olan karşılıksız bir aşka tuttlmuş Octave'ın günden güne ölmesidir. Balthazar'ın çözümü ise ahlaki olarak inanılmaz bir şeydir.
Aşırı edebi bir dile sahip olmasının yanında çok da ilginç bir konusu var. Bu yüzden merakla okudum. Anlatım kesinlikle çok güzel ama bol bol teşbih-i beliğ ve tasvir var. Sanat sanat içindir kısmı burada devreye girmiş bence. Bu sebeple özellikle tasvir sevmeyen kişilere bu kitabı önermiyorum. Ancak okurken aşırı edebi zevk alabilirsiniz diyip kaçıyorum.
Kişinin bedeninde farklı ruhlar...
Gauter'i ilk defa okuyan biri olarak tarzını beğendiğimi söyleyebilirim.İlimde derinleşen bir doktorun, aşk hastası olan birine yardım etmek için hastanın ruhunu,aşık olduğu kişinin kocasının bedenine yerleştirmesi anlatılıyor.Ruh göçünü konu edinen yazar farklı bakış açıları sunuyor.
Keyifli okumalar...
Yazar Hakkında
Theophile GautierYazar · 8 kitap
Pierre Jules Théophile Gautier (30 Ağustos 1811 – 23 Ekim 1872) Fransız şair, oyun yazarı, romancı, gazeteci ve edebiyat eleştirmeni.
Parnasizmin kurucusudur. Rioult’un atölyesinde resme çalışırken, arkadaş olduğu edebiyatçılarla, Romantiklerle Klasiklerin gerçek bir döğüş sergiledikleri Hernani gecesine karıştı (21 Şubat 1830) . Yazgısını belirleyen bu olayla resmi bırakarak edebiyata bağlandı, yaşam boyu bu çizgiyi sürdürdü. İlk aşamada başıboş ve sorumsuz bir sanatçılık bohemine daldı (Jeune France: Genç Fransız Kuşağı; romantik kuşağa nasıl katıldığını anlattı; Histoire du Romantisme öl.s. 1874) . İlk şiir kitabı umutsuz bir aşk söylencesini işledi. Albertos (1833) .
Ardından sanatın sanattan başka amacı olmaması gerektiğini önsözünde savunduğu Mademoiselle de Maupin (1835) ile yaşam güçlükleri yüzünden kalemine daha kolay gelen gazete yazılarına bağlanmadan önce ikinci şiir kitabını derleyebildi: la Comedie de la Mort (Ölüm Güldürüsü) 1838. la Presse gazetesine hemen her konuda binlerce yazı verdi, çeşitli gezilerinin notlarını biriktirdi, ancak 1852’de önemli şiir derlemesini yayımlatabildi: Emaux et Camees (Mineler ve Akikler) . Bir tarihsel roman denemesi: le Roman de la Mamie (Mumyanın Romanı) 1858, döneminin tiyatro yaşamını ustaca sergileyen eleştirel incelemesi: Histoire de I Art-Dramatique Depuis Vingsing Ans (Tiyatro Sanatının Yirmi Beş Yıllık Öyküsü) 1858, ölümünden sonra çıkan Capitaine Farcasse romanının yazılış dönemi bilinmez, (1863) . Birçok sanat eleştirisi de bulunan Gautier, romantizmle parnasçılar arasında iki akıma da yakın bir yerde değerlendirilir.
