Sevdiğini kaybettiği anda fırtınalar koparmış insanın içinde, göz yaşları durmazmış sel olur- muş, kalp yerinde duramazmış, nefesin kesilir- miş... Sanem, Bartu için tüm zorluklara göğüs gerdi. Bartu ise Sanem’i bir hiç uğruna ateşe attı. Aşklar hep içten olmazmış, gözler de yalan söyle- yebilirmiş demek ki... Ne mutlu Bartu’ya ne de güzel sevilmiş... Ne yazık Sanem’e, sevdiği adamın mutluluğu için kendisinden vazgeçmiş.