Başo Hanım, sarılıp bağrına bastı kızını. Üzüntüsünün nedenini gizlemek isteğiyle, "Anneler kimi zaman böyle ağlarlar yavrum," dedi. "Ağlamazlarsa yüreklerindeki ateş onları yakar, kül eder."
Bir taş attım arsaya
Vardı gitti Bursa'ya
Zamanenin kızları
Bir okka pırasaya
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zavallı kız, kocasının o korkunç hastalıktan kurtulamayacağını anladığı zaman, geçinemediği, bundan sonra da geçinemeyeceği üvey anasıyla bir çatı altında yaşamak zorunda kalmamak için, hastalığı kendisine bulaştırmaya çalışmış, kocasının kaşığıyla yemek yemiş, onun bardağıyla su içmişti. Ne ki, hastalık kendisine bulaşmamıştı.
Bu dünyada en kötü şey cahillik.
Ankara'nın taşına bak
Gözlerimin yaşına bak
Biz Yunan'ı esir aldık
Şu feleğin işine bak
Pek şanlıyız
Sayfa 198
Sultan Selim, Fatih, Şehzadebaşı, Beyazıt, Süleymaniye, Sultanahmet, Ayasofya camilerinde mahyalar asılmıştı. Kimisinde "Yaşasın Büyük Kurtarıcımız Gazi Paşa!" kimisinde, "Yaşasın Barış!" kimisinde, "Muzaffer Ordumuza Selam!" tümceleri okunuyordu.
Sayfa 199 - Lozan Barışı ve İstanbul