Yazar:
Ece Apaydın
Yorumlar ve İncelemeler
Ece Apaydın’ın “Ben Salome”si üzerine…Şiir
Ece Apaydın postmodern bir şair. Sözcüğü gerçeği anlatmak için kullanmıyor, bir gerçek yaratmak için kullanıyor. Dilin olanaklarını sınırsızlaştırıp bu sınırsızlıkta şiirini büyütmüştür.
Bir şiirin inine hemen ulaşmak şiiri cazibeli kılmıyor. Şiir kendisini hemen okura teslim etmemesi gerekir. Şair okura zorluk çıkarmalı, kuru ve açık bir anlatımdan her zaman kaçınmalıdır. Okurken Apaydın’nın şiiri de emek, dinginlik, çaba gerektiren bir şiir. Okurken çaba gerektiren bir şiirin şairinin yazarken çok sancılar çektiğini düşünüyorum. “Ben Salome” bir çırpıda okunup bitecek bir kitap değil. Bu nedenle ben de sindirmeye çalışarak okudum.
Apaydın’nın şiiri kapalı bir şiir olmasına karşın okura açık kapılar bırakıyor. Şiirde otorite yok bu nedenle okur şiiri beninde yeniden yaratma imkânı bulabiliyor. Okur yönlendirmeye ve açık bir anlatıma maruz kalmadığından şiire yeni bir soluk getirebiliyor. Apaydın’nın şiirinde özgürlük var, dizelerde okur özgürlüğe bürünebilir. Bununla birlikte şiirlerini okuyan eğer bir şair ise ilham alıp şiir yazma gücü bulabilir. Bazı şairler vardır şiirleri şiir yazdırır örneğin Ece Ayhan gibi. Apaydın’nın şiiri de şiir yazdırır.
Sıra dışı, az kullanılan sözcükleri şiire kazandırmış. Bu sözcükleri şiirde sırıtmadan kullanabilmiş ve ses özellikleri şiire iyi bir ahenk katmış; “ispanyolet”, “kukuleta” gibi. Bununla birlikte mikroskobik canlılardan tutun uzay geometrisine dair sözcükler var. Apaydın’nın dizeleri aracılığıyla mikroskobik bir yolculuktan uzay yolculuğuna katılabilirsiniz.
“Hadi öldün. Doğmadan öldün ve neden canımın paralaksında yeniden can buldun?”
Bu durum aynı zamanda şiirini evrensel kılıyor. Dizelerinde tiyatro, heykel, müzik, biyoloji, geometri gibi alanlardan terimler, bilgiler var. Bu da Apaydın’nın donanımlı olduğunu
Reklam
