Beyaz Geceler
Fyodor Dostoyevski
(...) insan aldanıyor, başkalarına inanıyor ister istemez, ruhunu dalgalandıran tutkunun gerçek olduğunu, boş hayallerinde elle tutulur, canlı bir şeylerin olduğunu sanıyor elinde olmadan! (...)
Reklam
“Böyle bir gökyüzünün altında öfkeli, huysuz insanlar olabilir mi?”
Sayfa 7 - Doğan Kitap Yayıncılık
Soruyordum kendi kendime: Nerede hayallerim? Başımı sallıyor ve şöyle diyordum: Yıllar ne çabuk geçiyor! Sonra gene soruyordum kendime: Bu yıllar boyunca ne yaptın? Yaşamının en güzel yıllarını nelere harcadın? Yaşadın mı sen, yaşamadın mı?
Sayfa 27 - Doğan Kitap Yayıncılık
Ama sevinç ve mutluluk ne güzel yapıyor insanı! Kalbini nasıl bir sevgiyle coşturuyor insanın! Sanki kalbini tümüyle bir başkasının kalbine boşaltmak geliyor içinden insanın; her şeyin neşeyle dolup taşmasını, gülmesini istiyorsun. Hem nasıl bir insandan ötekine geçiyor bu sevinç!
Sayfa 40 - Doğan Kitap Yayıncılık
Çünkü mutsuz olduğumuzda başkalarının mutsuzluğunu daha güçlü hissederiz. Bu acıma duygumuz dağılmaz, bir araya toplanır...
Sayfa 40 - Doğan Kitap Yayıncılık
Reklam
Reklam