》Cam şeffaftır. "Kalbim cam örtü" diyen biri, acısını veya hislerini saklamaya çalışsa da dışarıdan her şeyin göründüğünü, duygularının çıplak kaldığını anlatıyor olabilir belki de.
》Bazı kalpler taştan veya çelikten iken bazıları ise camdan bir örtüyle kaplıdır yalnızca. Cam koruyucudur, ama her an parçalanmaya da hazırdır. Hassas bir kalbe sahip bir insanın en ufak bir darbede tuzla buz olabilir camdan örtüsü. Savunmasız kalır, kalbi açıkta kalır. Darbelere, yaralara, acılara kolay hedef olur.
》Cam örtü de bu insanları anlatıyor aslında. Belki de şair, kendi kalbi üzerinden hassas diğer kalpler için de yazmış bu şiirleri. Kusurları, kırıkları, kırgınlıkları, insan olmanın ham halini yazmış.
》Kendi deyişiyle "Kusursuz olmadığımızı, kusursuz olamayacağımızı kabul etmek…
İnsanın kusurlarıyla, kırıklarıyla, yamalarıyla var olduğunu bilmek…
Ve her kırığın, her yaranın onu biricik yapan o eşsiz iz olduğunu görmek.
Evet, belki yaralarımıza benzeyen yaralar var; belki aynı yerden kesilmiş, aynı biçimde kanamışız.
Ama o yaranın bıraktığı iz, hepimizde bambaşka.
İşte Cam Örtü benim için tam olarak bunun adı:
Kırılganlığın içinden geçen ışık, kusurun verdiği o sessiz güzellik…
Hem görünür hem örtülü, hem keskin hem narin.
》Kayıplar, ayrılıklar, vedalar, kırgınlıklar, zayıflıklar, iç çatışmalar, aşk, arayış, hüzün, benlik... Biz olan, insana dair olan her şey var şiirlerde.
》Kitapta 3 bölüm var: Yas Ve Vedalar, Aşk İçin, Arz
Sen Üzülünce, Başkasında, Akşam Vapuru, Cam Örtü benim en sevdiğim şiirler oldu.
》Akıcı, dili yalın ama güçlü, bu yüzden de edebi derinlikten de yoksun bir kitap değildi. Bu sebeple tavsiye ediyorum.
》İçinden şiir dökülen bir kalbin hiç de öylesine bir kalp olmadığını düşünürüm ben. Bu yüzden, her şiir kitabına ilk kez şiir okuyor gibi başlarım ki,