Sen karşındaki herkese denizleri anlatırsın, dağları anlatırsın, gökyüzünü anlatırsın, sen onlara dünyaları anlatırsın...
Onlar senden önce senin yaralarını, geçmişten gelen izlerini konuşur. Hep yaralarını, kabuk tutmayan yaralarını sürekli deşerler, durmazlar, durduramazsın da.
Şu hayatta herkesin bir yarası var, kimse inkâr edemez, ama fazla ama az var işte, hepimiz acı doluyuz sinelerimizde!
Sürekli bir şeyleri kaybederiz içimizde. İçimiz onunla doluyken dışımız nasıl böyle vurdumduymaz oluyor anlamıyorum zaten! Ben artık hiçbir şeyi anlamıyorum.
Siyahtan karanlığım derdim hep, oysa renklerimi bile boyuyorlarmış. Geç oldu ama öğrendim nihayetinde. Hayat tuval üzerine yapılmış bir manzara resmidir. O fırçayı kimsenin eline bırakmayın. Sizin hayatınız sizin fırçanız ve sizin renkleriniz olsun…
Yanılgılarla dolu hayat yaşayanlara sevgilerimle...
Yalnız değilsiniz!
Wahire Mine Çiftçi
