“Adamı ben daha önce gördüm.”
“Ben de biliyorum. Çoğu zaman içerde olur zaten…”
“Ulan bu şerefsiz, bizim mahalledeki adi herif değil miydi?”dediler önce…
Birçoğu olay mahallinden o anlarda sıvışmıştı… Akşam akşam kimse “başına belâ almak” niyetinde değildi.
Bir tek kişi bile tanıklık yapmadı.
“Tanımıyoruz.” dediler.
Eşkâl vermediler, ya da veremediler.
“Karanlıktı, göremedik, çok kısa bir zamanda oldu-bitti her şey,” gibi yazılı ifadeler imzaladı olay yerinde bulunanlardan bazıları.
Bazıları da sanki orada hiç yoklarmış gibi davrandılar…
Ne çığlıklar vardır, duyduğumuz hâlde duymamış gibi davrandığımız; ömür boyu vicdanlarımızı yaralayan çığlıklar…
Ve günahlarımızdır o çığlıklar; yakamızı başka âlemlerde de bırakmayan günahlarımız…
Hamdi Mersin
