Puan
6.310 üzerinden
Puan vermedi
Kadınların aile içinde yaşadığı normal olumsuzluklar şeklinde devam edecek bir konu beklerken çocukluk travmalarından gelen ürkütücü hikayeler çıktı karşıma.Sıradan bir aldatılan ve terkeden kadın profili sürüp gidecek sandım başta.Fakat buzdağının altı zaten doluymuş Nergis’in hayatında...Hem ne doluluk,ne travmalar...
Kitap hem yazar'ın "yazar" üzerinden hem de öyküsünü ana karakter üzerinden anlatıyor.
Ara ara yazarın kitabı mı bu,yoksa ana karakter yazarın çok yakından tanıdığı biri mi diye düşünürken ikisini gayet iyi harmanladığını çözüyorsunuz.
Eşi tarafından aldatıldığını öğrenen Nergis çok kısa bir not yazıp eşini ve iki çocuğunu terkeder.
Bir misyonu tamamladığını düşünerek çıkar yola Nergis...Kendi kimliğinin farkına varmayı hedefler aslında,hayatına sahip çıkmak ister.Ama geçmiş aslında geçmemiştir...Yaralar hep taze durmaktadır bi yerlerde,en derinlerde...
Çok edebi diyemeyeceğim ama severek okudum ...
Varken varlığı kabullenilmemiş kimileri,yokken varlıklarıyla doldururlar ya mekanları ...
Aslında konu bir çok yönden çok daha güzel bir şekilde anlatılabilirdi ama yazarın çok değişik bir dili vardı. Direkt eleştiriye girdim çünkü konu basit ama çok karmaşık , saçma bi kombinasyon. Kadının varolma mücadelesi desem, Nergis her konuda çabalamadı.. Evren yazar mı medyum mu belli değil , beynim yandı. Sonuç olarak bazı yönlerden iyi mesajlar verse de keşke okumasaydım. Bana çok bir şey katmadı.. Sadece çocuklukta yaşanan olayların bireyin geriye kalan hayatını nasıl etkilediğine güzel değinilmişti. Ama dediğim gibi çok çok daha iyi olabilirdi...