Özünde mutlu ve sakin olan insanlar yaşlılığın getirdiği sıkıntıları pek hissetmeyecektir. Oysa diğerleri için delikanlılık ve ihtiyarlık eşit ağırlıkta birer yüktür.
Cezaların en büyüğü de, yönetmeyi reddeden kimselerin kendilerinden daha kötü olanlar tarafından yönetilmeye mahkum olmasıdır. İşte bu korku iyi insanları sorumluluk almaya zorlar; başka bir deyişle istedikleri için değil mecbur kaldıkları için yönetici olurlar.