Kimi insan yüzleri vardır ya, tek güzellikleri körpeliğidir; gençlik geçip gittiğinde, yüzlerine bakan çıkmaz.
İlk adımını sağlam atan bir devlet, sudaki halkalar gibi düzenlice yayılıp genişlemeye başlar. Eksiksiz eğitim öğretim sonucu değerli varlıklar yetiştirir. Bu varlıklar da aynı eğitimle işlenerek, her bakımdan, eskilerden daha iyi olurlar; hayvanlarda rastlandığı gibi, üreme bakımından bile.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Makamları bilmem,dedim ama öyle bir makam olsun ki,savaşa veya zorlu bir işe girişmiş bir adamın sesine,anlatımına yakışık alacak bir biçimde öykünebilsin;bu adamın şansı yağver gitmez de yaralanacak,ölecek ya da başka bir felaketle karşılaşacak olursa,tüm bu durumlardan gerilemeden dayanacak,kaderin getirdiklerine karşı koyacak.
“Doğruluk tek başına bireylerde olduğu gibi,bütün olarak bir devlet yapısında da bulunabilir deriz,öyle değil mi?”
“Oysa parayı kendileri kazanmayanlar çoğunlukla daha paracı olurlar;kazananlar ise,onlar parayı iki kat daha severler;çünkü şairler şiirlerine,babalar oğullarına nasıl düşkün olurlarsa,kendi çabalarıyla servet sahibi olanlar da paraya kendi eserleri gibi düşkün olurlar;diğer yandan da,herkes gibi işlerini kolaylaştırdığı için düşkündürler paraya.
Bir makam daha lazım ki,kendi iradesiyle sakin ve kolay bir işe girişmiş,hedefine ulaşmak için ya bir tanrıya yalvararak onu kazanmak,ya bir insanı,ona akıl öğreterek,öğüt vererek,iknaya uğraşan,yahut da başkasının isteklerini,azarlarını dinleyen ve bu yolla istediğini elde ettikten sonra gurura kapılmayan,tersine her işte aklıyla,ölçüyle hareket eden ve olayları hoş karşılayan bir kişiye öykünmeye uysun.