Amrî (16.yy) Türk Divan Şairi, yakın bir üslupla yazdığı gazelleriyle tanınmıştır. Yaşamı üstüne pek az bilgi vardır. II.Bayezid dönemi (1481- 1512) şeyhülislamlarından Abdülkerim Efendi'nin evlatlığıdır. Asıl adı Amr'dır. Şiirlerinde Amrî mahlasını kullanmıştır. Latifi tezkiresi ile bazı şiir mecmualarında adı yanlış olarak Ömrî biçiminde geçer. Medrese öğrenimi gördü. Yetişmesinde Abdülkerim Efendi'nin büyük yardımları oldu. Serfiçe kadılığına atandı. Makbul İbrahim Paşa'ya sunduğu bir kaside ile bir süre sonra Vize'de görevlendirildi. Sehi Bey, Latifi, Âşık Çelebi tezkirelerinde ölüm tarihi değişiktir. 1523'ten sonra Vize'de olduğu sanılmaktadır. Tam bir divanı günümüze ulaşmamıştır. Yalnızca; gazel, kıt'a ve müfred'lerinden oluşan küçük bir Divan'ı vardır. Şiirleri Eğridirli Hacı Kemal ile Edirneli Nazmi'nin çalışmalarından ve diğer bazı şiir mecmualarından derlenmiştir. Amrî, arkadaşı şair Üsküplü İshak Çelebi gibi özellikle sade gazeller yazmakta başarı göstermiştir. Yunus Emre tarzında kimi şiirlerine de rastlanmıştır. Necati Bey 'den etkilendiği, şiirlerinde onun gibi atasözleri ve deyimlerden yararlandığı görülmektedir. Dizelerinde alışılmış bir dil ve üslup yoktur. Kısa vezinlerle ve pek kullanılmayan kafiyelerle yazmıştır. Kaynaklarda Divan'ı dışında başka bir yapıtına rastlanmamıştır. Yapıtlar: Divan, (ö.s.), Mehmed Çavuşoğlu, (yay.), 1979. Kaynaklar: S.N.Ergun, Türk Şairleri, II, (ty); Latifi, Tezkire-i Latifî, 1896; Sehi Bey, Tezkire-i Sehi, 1907.

Kitaplar

Dîvan

10

İleri