Kılıç yapmakla tanınmış bir demircinin oğlu olduğundan Kılıççızâde lakabıyla da anılır. Üsküp’te yetişen Divan şairleri arasında en tanınmış olanıdır. İyi bir öğrenim görerek eğitim alanına yöneldi. Aralarında Edirne, Serez, Üsküp, Bursa, Sahn gibi merkezlerin de bulunduğu birçok yerde müderrislik yaptı. “İshak-name” adıyla tanınan “Selim-name” eseriyle ün kazandı. Prof. Boşkov’a göre, üslûbu ve tarzı bakımından divan edebiyatında bir örneği daha bulunmayan ünlü “Şehr-engiz-i Mahbudan-i Vilâyet-i Üsküb” (Üsküp Kentinin Güzel Delikanlıları İçin Şehrengiz) adlı eseri de yazmıştı. Hayatı hakkında bilgi veren kaynaklardan, nüktedan ve zarif biri olduğu; ancak hayatının Şam kadılığına kadarki döneminin tam bir harabatî yaşantısı şeklinde geçtiği bilinen İshak Çelebi’nin yaşayışının şiirlerine de yansımış olması, yaşadığı dönem insanının zevkleri ve alışkanlıkları hakkında bilgi vermektedir. Son görev yeri Sahn’da Yegânzâde Sinan Çelebi ile geçinemeyerek, müderrislikten ayrılıp Şam kadılığına (1535) tâyin edildi. Bu göreve giderken bir önsezi ile bütün dostlarına “artık ölümlü olduk” diyerek veda etti. Kötümser bir psikoloji içinde gittiği Şam’da öldü. Çelebi, zamanının en ünlü ilim adamlarından ders alarak, ilim adamlarına ait eserleri ve çeşitli şairlerin gazel ve kasidelerini okuyarak yetişti. Ayrıca tarih kitaplarıyla Hz. Muhammed’in hayatını anlatan kitapları inceledi. Öğrenimi sırasında, Divan Reis’ül Küttabı (Dışişleri Bakanı) Haydar Çelebi ile arkadaş oldu. Ayrıca Edirneli şair Revani ve Orhaniye’de medrese öğretmeni olan Hüsrev Efendi, Mekkeli şair Deli Birader ile Bursalı şair Halil-i Zerd de arkadaşlarıdır. Yalın bir ve özgün bir dille yazıyor olmasıyla döneminin şairleri içinde kendine farklı bir yer edinmişti.

Kitaplar

Dîvan

İleri