Doktor Pascal
Emile Zola
Ölmek bir şey değil, dünya kanunu budur. Ama ızdırap çekmek neden? İğrenç ve budalaca bir şey bu!
İnsan, ancak içinde yüzdüğü dış çevre ile yaşar; o çevreden aldığı intibalar da kendisinde hareket , fikir ve fiil haline gelirdi.
Sayfa 224
Aslında hayat bu değil miydi? Mutlaka kötülük diye bir şey yoktu.Bir insan hiçbir zaman herkes için kötü olamazdı.
Niçin var olduğunu bilmeden var olduğu için sonsuz bir keder duyardı. Sayıklama dolu bir gecenin kabusu gibi gördüğü bu eşitsiz, adaletsiz, çirkin hayatın anlamı neydi?
Sayfa 294
Ah, gençlik! Ona nasıl sömürücü bir derin istekle hasret duyuyordu! Ömrünün son demine doğru, gençliğe karşı duyduğu bu şiddetli özlem , tehdit dolu ihtiyarlığa karşı bir isyan, geri dönmek , hayata yeniden başlamak için ümitsiz bir arzuydu.
Hayatı tanı, onu sev, gerektiği şekilde onu yaşa. Bundan başka hikmet yoktur.