Güneşlerin bir andı vardı eskiden,
Okurduk hep, yükselirdik seslerle,
Tırmanırdık ucu bucağı, boylu boyunca,
Şimdi onlar da susturulmuşlar.
Sessiz kalmış şarkılar,
Üşüyor bütün çocukluklar,
Güneşi bile utandırmış,
Umudu bir sokakta kıstırmışlar.
Düşerdik eskiden, tırmanırdık defalarca
Şimdi yüksekler bile yalan.
Efe Orkun Hançerli
