Elfen Lied 12
Lynn OkamotoYazar:
Lynn Okamoto
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
210
Basım Tarihi:
Kasım 2005
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Elfen Lied benim izlediğim ilk animeydi. Lisedeyken bir gecede gözümü bile kırpmadan sabaha kadar tek oturuşta bitirdiğimi hatırlıyorum, büyülenmiştim resmen. O yüzden baştan uyarıyorum bu serinin yeri bende çok ayrı yani bu yorumlarım tamamen objektif değil...
Şimdi mangasını okudum ve açıkçası bu kadar farklı bir sonla karşılaşacağımı hiç beklemiyordum. Anime ve manga aynı hikaye olarak başlamış olsa da, iki farklı hikaye gibi ayrı ayrı değerlendirilmeli bence. Özellikle manga, hem atmosfer olarak çok daha karanlık hem de karakterleri çok daha derin ve yavaş yavaş işliyor.
Kısaca konusundan bahsedeyim:
Ana karakterimiz Lucy, bir araştırma laboratuvarında hapsedilmiş bir denek. Lucy’nin genetik bir mutasyon sonucu başında kemik benzeri iki boynuzu var ve 'vektör' adı verilen, görünmez ama ölümcül derecede güçlü, 2 metre uzağa erişebilen kolları var. Lucy'nin yani bu yeni insan türünün adı “Diclonius”. Sonradan öğreniyoruz ki Lucy tek Diclonius değilmiş, başkaları da varmış. Lucy’nin bir şekilde laboratuvardan kaçmasıyla hikayemiz başlıyor ve oradan itibaren hem bilimkurgu hem de psikolojik gerilim akışında ilerleyen, bolca kanlı ve duygusal bir hikayeye dönüşüyor.
Elfen Lied’i hem anime hem manga olarak herkese ÖNEREMEM kesinlikle. Çünkü gerçekten ağır sahneler, şiddet, travma, cinsellik ve psikolojik tetikleyici unsurlar içeriyor. Kesinlikle +18 yani o zamanlar bilsem büyük ihtimalle ben de o yaşta izlemezdim. Ama karanlık temaların arkasında, insan olmanın ne demek olduğunu, sevgiyi, dışlanmışlığı, aidiyeti ve affetmeyi çok iyi aktaran bir hikayesi var. Mangada bu konular çok daha detaylı anlatılıyor. Karakterlerin geçmişleri, motivasyonları, hatta Lucy’nin iç dünyası bile daha anlaşılır oluyor. Anime versiyonu duygusal yönüyle daha ağır olsa da, manga versiyonu
Ve seriyi on ikinci ciltle noktaladık. Elfen Lied çarpıklıkların, yalnızların, kimsesizlerin, toplumdan dışlananların mangasıdır ve bundan dolayı bende yeri apayrıdır. Ben bundan 7-8 yıl önce animesini izlemiş ve müziğine tutulmuştum. İnsanı içine çeken ve hüzün bırakan bir tadı vardı. İlk bölümler insanı içine çeker ve bölümler ilerledikçe o karanlık atmosfer içinizi sıkardı. Anime bize bir şeyler anlatmak istiyordu fakat on üç bölüm çekilip yarıda bırakılmıştı. O yarım kalmışlığa rağmen bu seri benim her zaman hafızamın bir yerinde kaldı ve yıllar sonra mangasının Türkçeye çevrildiğini duydum. İlk duyduğumda gerçekten çok sevindim fakat okumak çevrilmesinden bir sene sonrasına nasip oldu. Manga yedinci kitapla beraber animesinden tamamen ayrılıyor ve biz bambaşka hikayeyle devam ediyoruz. Bu hikaye on birinci cilde kadar güzel bir şekilde doldurula doldurula ilerlese de maalesef ki on ikinci ciltte kötü bir finalle son buluyor. Son ciltte mangaka sağ olsun her sayfada bizi birbirinden farklı duygulara sokuyor. Okuyucu mutlu bir sonla seriye veda etmek isterken mangaka abimiz hevesimizi kursağımızda bırakıyor ve mutlu sonu biz okuyuculara çok görüyor. Bu kadar hüzünle ilerleyen bir hikayeye mutlu bir son yakışırken böyle bir sonun gerçekten yakıştığını düşünmüyorum ve bundan dolayı düşük puan veriyorum. Elveda...
Reklam
