Yazarın Kendi Dilinden Belki bir gün yanıtlar üretebilmeyi umut ediyor olmakla birlikte; şimdilik sorular sormakla yetiniyorum. En çok ta kendime sorular soruyorum. "Gerçek hissedilendir" esrimesine sadık kalarak "Ne hissediyorum" sorusunu sormaktan korkmuyorum. Çoğu zaman yanıtları bulmayı başaramasam da; soruları sormayı her zaman başarıyorum. Yanıtını bildiğim birkaç soru da var aslında. Ne zamandır yazıyorum? "Zaman Ütopyadır" önermesini referans kabul ederek "şu an" yazıyorum demenin bir sakıncası olmasa gerek. Hayatım boyunca karşıma çıkan tüm "şu an"ları yazarak değerlendirdim. Neden yazıyorum? En basit düşünme pratiği bir şeyler yazarken yapılandır. Her insan gibi ben de yazmaya başladığım anda, zihnimin dehlizlerinde alışık olmadığım bir düzen tutkusu gelişiyor. Yani aslında sistemli düşünebilmek için yazıyorum. Kelime oyunlarına şehvet türevi bir arzuyla bağlı olduğum için her cümleyi evirmekten de keyif alıyorum. "Sistemli düşünebilmek için yazmak zorunda kalmanın en güzel yanı, artık yazmak için sistemli düşünmek zorunda kalmamak olsa gerek" Kim için yazıyorum? Hikayelerin gerçek sahibi onları yazdıranlardır. Hak sahiplerine haklarını teslim etmek için yazıyorum. Sonra da bütün yazdıklarımı -bize adam olmayı öğreten adama- babam Naci Aktaş’a ithaf ediyorum. Tuncer Aktaş