Romana Fincana Ferfûrî (Gerdenzerî-2020), li ser çîroka du evîndaran disekine. Ev herdu evîndar ji kurdên kafkasê ne. Ji naverokê jî diyar dibe ku ev romaneke romantîk e. Lehengên romanê Têmûr û Meyrê ye. Têmûr, xwendekarê enstîtuya doktorê zanyariyê ye. Kesekî neteweperwer û fêhma ye. Meyrê keça Evdilê Eslanê rewşenbîr û dewlemend ê bi navûdeng e. Bi bedewiya xwe derdikeve pêşiya me. Mirazên van her du evindaran nayê cih. Roman gelemperî li ser şaşiyên kevneşopiyê kurdan û li ser nakokiyên karakteran radiweste. Di romana Fincana Ferfûrî de îronî tune. Lê em rastî rexneyan tên. Em di romanê de qasî yek paragrafê jî rastî rexneya realîzma sosyalîst tên. Ezîzê Gerdenzerî di romana xwe de fikra xwe ya derbarê xerabbûna rejîma Stalîn de wiha aniye ziman: “Wê çaxê, di dema têrora Stalînîzmê de, bav û kur jî radibûn li rûyê hev du, bira jî li ser bira şikiyat dikir. Her kesî ê din dijmin û xayîn didît. A niha, gunehkarî û tawanbariyên salê sîyî rû dane, tên şermezar û rezîlkirin. Desthilatdarên wê demê ên bêhiş,toxim û tovên hevdufirotinê,fesadî û xayintiyê, avêtibûn li nav xelkên xapandî…wê yekê jî ez bibêjim, ku xelkên Ermenîstanê, ew Kurd bin an Ermenî jî gelekan bi şeref û namûstir derketin, geveze û durû di nav wan de kêm bûn,zîyana têrora Stalînîzmê li vir ne pir bû… Ên şikiyat li ser wan hatibû kirin,ew a niha an li Sîbîrê ne, an jî mirî ne…” r.44. Ji vê diyalogê eşkere ye ku Gerdenzerî rexneyê li realizma sosyalîzm tîne. Ji vê diyalogê ya jêr jî diyar e ku li ser kurdên li Azerbaycanê dijîn ên wê serdemê tehdekariyek heye. Dema ku Meyrê û diya xwe diçin Bakûya Azerbaycanê, Kemal rastî wan tê û ev dîyalog derbas dibe: “ -çi ye we ewqas zû zimanê zikmakî ji bîr kir? Şerm e. Kemal bersiva Meyrê da: -Li derdorên me hemû Azerî ne. Meyrê vê carê berê xwe

Kurdî

Fincana FerfûrîEzîzê Gerdenzerî · Lis Yayınevi · 04 okunma

Reklam

Yazar Hakkında

Ezîzê GerdenzerîYazar · 2 kitap

Kürt yazar ve sağlık doktoru Aziz İsko Gerdenzeri, bilinen adıyla Şaliko İsko Amiryan, 1945 yılında Gürcistan'ın başkenti Tiflis'te doğdu. Daha sonra aileleri Ermenistan'a taşındı. Yazarın çocukluğu ve gençliği Ermenistan'ın Derik Kürt köyünde geçti. Gerdenzeri, sadık, çalışkan, dürüst ve vatansever dağ çocukları arasında büyüdü. 1964 yılında Ermenistan'ın başkenti Erivan Tıp Üniversitesi'ne kabul edildi. 1970 yılında üniversiteden mezun oldu ve Kazakistan Cumhuriyeti'nin Çimkent şehrine taşındı ve burada 11 yıl boyunca tıp ve cerrahi alanında çalıştı. 1978 yılında Kazakistan Sağlık Bakanlığı Aziz'e Birinci Sınıf Cerrah unvanını verdi. Aynı yıl Kürt çocuğu tıp alanında bilim doktoru ünvanını aldı. 1981 yılında Ermenistan'a dönen Aziz İsko, iki yıl boyunca Cumhuriyet Tıp Üniversitesi'nde ders verdi ve 1983-2002 yılları arasında Revan Proktoloji Enstitüsü'nde cerrah olarak çalıştı ve tanı-kabul bölümünün başkanı oldu. Bu yıllarda 5.000'e yakın ameliyat yaptı ve 32 bilimsel makaleye imza attı. Ancak yazarın da söylediği gibi onun asıl eseri edebiyat olmuştur. 1960'tan itibaren çok sayıda şiiri "Rya Teze" gazetesinde yayımlanmakta ve Kürt radyosu Rewan'da okunmaktadır. 1968 yılında Ermenistan'daki Kürt Yazarlar Birliği, Aziz Gerdenzeri'nin "Gönlün Anahtarı" adlı şiir kitabını yayınlamaya karar verdi. Ancak çoğu zaman olduğu gibi, dönemin Kürt yayınevi başkanının ilgisizliği nedeniyle kitap yayınlanamadı. Ama Aziz yazmayı bırakmadı ve her yıl Ermenistan'da yayınlanan "Bahara teze" adlı Kürtçe almanakta çok sayıda şiir, öykü ve tiyatro oyunu yayımladı. Bunlar arasında en dikkat çekenler şunlardır: "Davulsuz Düğün" (roman), "Aşk Serenatı" (destansı). Yazarın "Porselen Kupa" adlı romanı 1990 yılında ayrı bir kitap olarak yayımlandı. Aynı yıl "Zarîna Çiyan" adlı oyunu Tiflis Kürt Tiyatrosu'nda yayımlandı ve sahnelendi. Oyun daha sonra Paris Kürt Enstitüsü tarafından videoya aktarılarak filme alındı.