Ah, ben anlıyorum; bu hayat olağanüstü bir süratle zamanı aşıyor.Beni korkutan o sürat değil, durma anlarıdır. Evet , durmak hakikaten ürkütücüdür. Ben görmeliyim, hissetmeliyim;onun için uykuda geçen zamanıma acırım. Korka korka uyandığım geceler pek çoktur. Bilseniz o elem dolu gecelerde ne kadar düşünürüm! Zihnimde ne velveleler, ne şamatalar, ne muhakemeler meydana gelir! Yatağımın içine oturur, bu kederli sırrı iki elimin içine sıkıştırır , bir başka tarafa bakmak üzere gözlerimi kapar dururum.
Sayfa 37 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu