Genel olarak bu tarz öykücülüğün bana göre olmadığını bir kez daha anlamış oldum. Anlatıcının tonu, ifade biçimi benim tarzım değil. Yalınlığı savunsa da ben pek öyle olduğunu düşünmüyorum. Anlatımı zaman zaman çok havalanıyor ve dünyadan kopuyorsunuz. Ağdalı olmasa da mecazlı bir anlatım söz konusu. Kötü bir şey değil elbette ama bunu belirtmek istedim. Benim sevmediğim kısım kelime seçimleri, ifade şekilleri. Çok bağ kuramadım zaman zaman karakterle bu yüzden. Diğer yandan da bana öğrettiği şeyler de oldu. Farklı bir bakış açısı görmüş oldum. Hem günümüzden hem de geçmişten siyasi olaylarla alakalı bölümler vardı. Ben bu topa girmek istemiyorum. Çünkü hem siyasi konularda bambaşka fikirlerim var hem de o ortamı yaşayanlardan biri olmadığım için yorum yapmak haddime değil gibi geliyor. Anlatıma yorum yapacak olursam iç sorgulamalar okur gibiydim. İster istemez yaşadığı hayattan, seçimlerinden çok da emin olamamış biri yazmış gibiydi. Uğruna mücadele ettiğimiz şeylerin aslında yanlış veya anlamsız olabileceğini yolun sonlarına doğru fark etmek pek tatsız olurdu. Ben de zaman zaman düşünüyorum. Çocuk istemiyorum. Evlenmek istemiyorum. Yolun sonlarına doğru hala aynı düşünecek miyim? Birkaç yerde aynı sorgulamaları gördüm zaten. İnsanı seçimleri hayatına nasıl da dönülmez yollara sokuyor. Bir diğer konu da öykülerin sırası oldu. Bütünsel anlamda birbirinden çok kopuklar. Bu yüzden kronolojik veya anlamsal bir sıraya konmayınca çok özensiz duruyor. Öykü derlemelerinde bunu dikkate almaları gerektiğini düşünüyorum. Başlıklar ve seçilen çizimler de kitabın duygusunda karışıklık yaratıyor. Okurken hislerini sorguluyorsun. Tasarım konusunda bir hata olduğunu düşünüyorum. Ancak kapak harikaydı. Böyle güzel bir kapakla her zaman karşılaşmıyor insan. Rafta görseniz alırsınız

GökkuşağıGöksu · Ekin Sanat Yayınları · 20181 okunma

Reklam