Puan
6.510 üzerinden
Bir 6:45 yapımı daha.
Bir sayfa resim ve bir sayfa yazı şeklinde onbeş dakikalık farklı bir bakış açısı. Bu eserlerin en kötü yanı da aslında doyurucu olmaması. Gregor, rakıyı kovadan içerken onu seyretme isteği geliyor insana. Hangi gergedan kovadan içer ki rakıyı?
"Ölüm kucağımdaydı. Saçını okşuyordum.
Syd Barrett zaten ölmüştü.
Gregor kıpırdamıyordu."
4/10
2018 42. kitabı
Belki 5 dakikada sürmüştür. Resimler 48 sayfanın tam yarısı. 24 sayfa sadece fotoğraf ve resim. Fotolar amatör bir photoshop sanatçısının yaptıkları gibi duruyor. Yazı dediğin, nazım düzeninde gibi. Şiir desem değil, deneme desem değil. Anlayamadım ben bu kitabı bir türlü. Yanlış zamanda okudum belki. Birinin tavsiyesi ile almıştım. Kim verdi bu tavsiyeyi onu da hatırlamıyorum. Boşluk hissi verdi bana. Gergedan yokluğu temsil ediyordu. Aslında o gergedan anlatan kişinin metaforuydu. Bilemiyorum. Kitabı çok beğendiğim ve keyif aldığım söylenemez açıkçası. Derseniz ki yanlış okumuşsun, şurda şu var burda bu var, bir ara tekrar okuyup anlamaya çalışırım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
6/10
2018 6. kitabı
Devrim Altıkulaç'ın elinden çıkan, kısa metin olmasına rağmen 90’lara bir selam niteliğindedir Gregor’un öyküsü. Kadıköy’ün puslu sokaklarına, yalnızlara, sessizliğe sığınanlar için bir deneme niteliğinde. Kitabın içinde yazılara rağmen daha çok çizime yer verilmesi eleştirilmesi noktalardan sadece biri. bu açıdan kitabı eleştirmeniz doğal. Kısa olmasına rağmen yine de okutmasını başarıyor Devrim Altıkulaç.
bazı insanların içinde bir Gregor'luk vardır o insanın içine girmeyi başarabilirseniz...