Yazar:
Ali Murat Yılmaz
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Beklentilerimin Çok Ötesinde!Edebiyat
Noxborn serisinin ilk kitabı Uyanış’ı okuduğumda bu evrenin beni ne kadar içine çektiğini düşünmüştüm ama Noxborn İhanet’in kapağını kapattığımda anladım ki; ilk kitap sadece fırtına öncesi kısacık bir sessizlikmiş! Yazar, ikinci kitapta vitesi öyle bir artırmış ki, bazı sahnelerde sayfaları çevirirken nefes almayı unuttuğumu fark ettim.
Kitabın adı boşuna "İhanet" değil... İlk kitapta bağ kurduğumuz, birlikte güldüğümüz karakterlerin karanlığa nasıl yenik düştüğünü, sarsılmaz sanılan dostlukların nasıl paramparça olduğunu okumak hem kalp kırıcı hem de inanılmaz sürükleyiciydi. Özellikle okulun altın çocuğu Eric’in Kırmızı Noxborn’a dönüşümü ve Kış Balosu'nda yaşattığı o cehennem anları, aklımdan uzun süre çıkmayacak. O balo sahnesi, tam anlamıyla sinematografik bir görsel şölendi; sadece o bölümü okumak için bile bu kitap alınır!
Bu kitapta düşmanlar çok daha zeki, çok daha acımasız. Kırmızı Alfa Roberto’nun sahneye çıkışıyla olaylar bambaşka, çok daha karanlık bir boyuta taşınıyor. Abunsalifler ve Gorgoslar gibi yeni, korkunç melez yaratıklarla tansiyon bir an olsun düşmüyor. Bir yanda acımasız Kırmızı Noxbornlar, bir yanda intikam ateşiyle yanan Avcılar (Clara'nın o trajik dönüşümü ve yaşadığı ikilem beni mahvetti!), diğer yanda ise tüm bu kaosun ortasında dengeyi ve sevdiklerini korumaya çalışan Mavi Noxbornlarımız: Hektor ve Diana.
Karakter gelişimleri muazzam. Diana’nın o "kurtarılmayı bekleyen kız" rolünü elinin tersiyle itip kendi gücünü (kopyalanma tılsımı muazzam bir detaydı!) keşfetmesi beni en çok heyecanlandıran şeylerden biri oldu. Hektor’un sevdiklerini korumak için sınırlarını zorlaması, Lucas ve Vanessa'nın hiçbir süper güçleri olmamasına rağmen gösterdikleri o saf, insani cesaret kitaba muazzam bir ruh katmış. Bay Crow ve Bayan Penelope'nin gizemli
Herkesin kütüphanesinde bulunmalı
Noxborn serisinin ikinci kitabı olan "İhanet", adının hakkını her satırında sonuna kadar veren ve ilk kitaptaki gizemli havayı tam anlamıyla karanlık bir kaosa çeviren harika bir devam kitabı olmuş! İlk kitabı (Uyanış) bitirdikten sonra beklentilerim oldukça yüksekti ama yazar bu kitapta vitesi inanılmaz bir seviyeye çıkarmış.
Kitaba o meşhur okul balosu sahnesiyle giriş yapıyoruz. Gençlik dizilerindeki o şatafatlı, eğlenceli ve sıradan lise balosu ortamının sadece birkaç dakika içinde tam anlamıyla bir cehenneme dönüşmesini okumak nefes kesiciydi. Hikayenin ana karakteri Diana’nın o her şeyi kontrol altında tutmaya çalışan, takıntılı ve planlı yapısının, etrafındaki duvarlarla beraber başına yıkılışına şahit oluyoruz. Karakterin iç dünyasındaki bu sarsıntı çok gerçekçi yansıtılmış.
Kitaptaki en büyük şok (ve kitabın adını aldığı asıl olay) kesinlikle Eric'in durumu. İlk kitaptaki o okulun altın çocuğu, herkesin hayran olduğu sarışın prensin maskesinin düşüp, hırsları uğruna ruhunu satan bir Kırmızı Noxborn'a dönüşmesi tüylerimi ürpertti. Gözlerindeki o insanlığa dair son kırıntıyı da yitirmiş kırmızı parıltı ve eski dostlarına sırt çevirişi, okurken kalbimi sızlattı. Maya'nın o kargaşada gizemli bir şekilde ortadan kaybolması da gerilimi sürekli diri tutuyor.
"İhanet"in aksiyon dozajı ilk kitaba göre çok daha yüksek. Artık sadece ufak tefek çatışmalar değil; Mavi Noxbornlar ve insan dostlarımız, Clara ve Leo gibi oklarıyla terör estiren Avcılar, Eric ve yanındaki Kırmızılar, bir de Roberto'nun kontrol ettiği o iğrenç ucube yaratıklar... Kendimizi tam dört cepheli, devasa bir savaş meydanının tam ortasında buluyoruz.
Yazarın betimlemeleri o kadar sinematik ki, okurken "Bu kesinlikle yüksek bütçeli bir Netflix dizisi olmalı!" hissine kapılmaktan kendimi alamadım.
