"Ah Bedo! Keşke Ali'nin hayatına dokunduğun gibi hayatıma da dokunsaydın. Ali'ye bıraktığın servetinden bir kuruş dahi istemiyorum. Yeter ki onunla dolu dolu geçirdiğin vaktinin birazını bana ayırsaydın çünkü ne ağabeylerim ne de babam beni anlamadı. Onların inandığı tabular doğrultusunda sert mizaçlı oldular." Evet! Bugünkü insanlardan görünmeyen güzel insan Bedo'nun bir çocuğun hayatına dokunuşunu okudum. Hem duygulandım hem de gıpta ettim. Ali gibi ben de babama kırgınım. Daha önceki incelemelerde babama olan kırgınlığımı ve sitemimi dolu dolu sizlerle paylaştım. Tanrı, babama uzun ve sağlıklı ömür versin ama benden uzak olsun. Kimsenin ölümünü istemem. Babam ölürse ne üzülürüm ne de ağlarım çünkü tek doğrusu başkaları oldu. Cenaze namazında gururla hakkımı helal etmeyeceğim çünkü Tanrı katında gerçekleri inkar edemez. Onunla ve onun akıl ustasıyla Tanrı katında hesaplaşmak istiyorum. Kinim, hayal kırıklığım ve öfkem asla geçemeyecek. Bedo gibi kayınpederim olmasını isterim. Şişman ve gıdısı bol olsun çünkü şişmanları çok seviyorum hatta sevimli olurlar. Kayınpederime gururla "Babam!" deyip ona kocaman sarılacağım. Tombiş yanaklarından ve gıdısından makaslar alacağım. Babam da yaşamadığım baba-oğul ilişkisi onunla dolu dolu yaşayacağım. Hatta babama nispet edercesine davranışlarıma "Senin değil onun oğluyum. Gör nasıl baba-oğul ilişkisi varmış." diyeceğim. İnsan olursa yaptıklarından utanıp pişman olacaktır. Sanmıyorum ama Tanrı'nın izniyle o günleri yaşamak isterim. Babamda ve ağabeylerimden göremediği enerjiyi Kafkasya göçmeni Musost Canbek'te gördüm. İnsanlardan yana darbe yiyen Musost, annesinden çekindiği ve beni tanımadığı halde insanlık ederek evine davet etti. Dolu dolu bir cumartesi günü yaşadım. Keşke o gün maddi imkanım birazcık fazla olsaydı hayalini

Edebiyat

KaçışGül Durusel · Barış Platin Kitabevi · 201616 okunma

Reklam