Yazmak, en çok insanın kendi kendine dertleşmesine benziyor bence. Sevinçleri, hüznü, aşkları, kırgınlıkları, umutları, kaygıları... Aracısız bir şekilde kendi kendiyle yüzleşmesi bu... Aynaya bakmak gibi...
" Filistinlilerin gücü, güçsüzlüğününde..."
Öyle ya, neredeyse bütün silahlardan arındırılmış bir halk, dünyanın en etkili, hatta nükleer silahlarla mücehhez bir ordu ile harp etmekte...
Allah Resûlü tarafından, devrin en büyük şairi olarak tanımlanan Lebid'e neden artık şiir yazmadığı sorulduğunda şu cevabı vermişti:
"Bakara sûresi indi, dilimi yuttum..."